OBD1
OBD1 Scantool
OBD1 Kabel
OBD1 Codes
OBD1

OBD1
 

Geschiedenis van OBD1: 



OBD1 is in 1988 geïntroduceerd in de VS.

OBD1 voertuigen moesten zijn uitgevoerd met een MIL (Malfunction Indicator Lamp).

Storingscodes / DTC's (Diagnostic Trouble Codes) worden opgeslagen en kunnen worden uitgelezen.

De California Air Resources Board (CARB) was verantwoordelijk voor de uitvoering van

de OBD1 (aanvankelijk alleen van toepassing in Californië.)

Voor OBD1 was er nog geen standaard waar de voertuigmerken aan moesten voldoen.

Zo waren er geen specificaties waar de diagnosestekker aan moest voldoen, fabrikanten maakte zelf een ontwerp voor de diagnosestekker.

Hierdoor zijn er vele verschillende soorten diagnosestekkers die worden gebruikt voor OBD1.

Voor een overzicht van de kabels zie de pagina OBD1 kabel.

OBD 1 Kabels Overzicht

Ook voor de OBD1 codes waren er geen richtlijnen.

De meeste voertuigmerken werken dan ook met hun eigen codes.

Voor een overzicht van de verschillende OBD1 codes, zie de pagina OBD1 codes.
 

 

De opvolger, OBD2:


 

In 1990 ontwikkelde de CARB emissieregels voor een 2e generatie ‘On Board Diagnose’, de OBD2.

Alle personenwagens en lichte tot middelzware bedrijfswagens die in de VS werden verkocht moesten

per 1-1-1996 aan de OBD2-standaard voldoen.

Het System Diagnose Committee van de Society of Automotive Engineers (SAE), die reeds in

1987 was opgericht, kwam t.a.v. de OBD2 met een lijst van SAE standaardaanbevelingen

die door de industrie moesten worden overgenomen.

Voor meer informatie over OBD2 ziet de pagina OBD2.




OBD Diagnoseapparatuur

 
OBD1
OBD1 Scantool
OBD1 Kabel
OBD1 Codes